Even een kort berichtje om te laten weten dat het goed met ons gaat.

 

Op zich is er de laatste tijd niet zo veel gebeurd. We hebben ons leven weer opgepakt. Nu het hele IVF/ICSI gebeuren achter ons ligt, komt pas het besef hoe enorm veel impact het op het leven heeft gehad. Het is heel raar om niet meer maand in, maand uit ermee bezig te hoeven zijn, maar het begint te wennen. Het geeft rust en ik ben niet meer iedere maand verdrietig als de duivels doorbreken en eerlijk gezegd is dat best prettig.

 

Volgens de laborant zijn we niet kansloos als we nog een ICSI-gokje zouden wagen, maar wat ons betreft is de strijd gestreden. Het is goed zo. We nemen het leven zoals het is. Natuurlijk blijf ik stiekem hopen op een wonder, maar ik laat het niet meer mijn hele leven beheersen